راهنمای استفاده ایمن و کارآمد از کامیون های کامل تریلر

همه چيزي که بايد در مورد تريلر ها بدونيد

آیا تا به حال در بزرگراه از کنار یک تریلر پر از وسایل نقلیه عبور کرده اید و از اندازه ی آن شگفت زده شده اید؟اما واقعا چقدر در مورد تریلر های کامل میدونیدچه تفاوتی با نیمه تریلرها دارند؟ چه مدارکی برای استفاده از آنها لازم است؟ این راهنمای جامع همه چیز را در مورد تریلرهای کامل از ابتدا توضیح می دهد.

یک تریلر کامل، که به عنوان یک تریلر با کشش کامل نیز شناخته می شود، یک وسیله نقلیه کشیدن طراحی شده است تا بیشتر بار خود را به طور مستقل تحمل کند.آن را به یک تراکتور (یا موتور اصلی) از طریق یک مکانیسم اتصال به شکل یک واحد کامل متصل می شودبرخلاف نیمه تریلرها، تریلرهای کامل محورهای خاص خود را دارند و می توانند به طور مستقل بدون تکیه بر تراکتور برای پشتیبانی بایستند.

تریلر های کامل دارای محرک خود نیستند و باید توسط یک تراکتور کشیده شوند. هنگامی که متصل می شوند، واحد ترکیبی به طور معمول به عنوان "تریلر کامل" شناخته می شود." موقعيت مکانیسم پيوند در عقب تراکتور باعث می شود که ویژگی های کنترل قابل توجه در مقایسه با نیمه تریلر ها ایجاد شودطول طولانی تر نیاز به مهارت های رانندگی پیشرفته دارد، به ویژه در هنگام عقب.

تریلرهای کامل از دو جزء اصلی تشکیل شده اند: واحد تراکتور و بخش تریلر. تراکتور از طریق موتور خود قدرت را تامین می کند و کابین راننده و مکانیسم اتصال را شامل می شود.بخش تریلر هیچ موتوری ندارد و به طور کامل برای حرکت به تراکتور متکی استتریلرهای کامل در دو پیکربندی اصلی بر اساس توزیع وزن وجود دارند:

تریلرهای نوع دالی دارای یک محور پیش محور محور است که بین محور های عقب و جلو به نام "دالی" نامیده می شود. دالی معمولاً به تریلر ثابت می ماند، اگرچه برخی از مدل ها اجازه جدا شدن را می دهند.ویژگی اصلی یک مکانیسم چرخش است که اجازه می دهد تا کل محور مجموعه محور، کاهش شعاع چرخش و کاهش فشار جانبی تایر.

تریلرهای نوع دالی در بارهای سنگین برتری دارند و دوام استثنایی را ارائه می دهند. با این حال، آنها مهارت های رانندگی برتر را می خواهند. با دو نقطه اتصال (گرفتن و کنگ پین) ،حرکت عقب به طور خاص چالش برانگیز می شود.

تریلر های محور مرکزی محور خود را در نزدیکی نقطه وسط تریلر متمرکز می کنند. تمایز بصری اصلی از انواع دالی این موقعیت محور مرکزی است.یک تفاوت کلیدی دیگر عدم وجود مکانیسم چرخش در مرکز محور تریلر است، که منجر به یک نقطه اتصال واحد می شود.

این اتصال ساده تر باعث می شود که تریلرهای محور مرکزی بیشتر مانند نیمه تریلرها کار کنند و عملکرد آسان تری نسبت به نوع دالی ارائه دهند.آنها در هنگام ترمز اضطراری و یا چرخش های شدید در معرض خطر تکان دادن تریلر هستند، پدیده ای خطرناک به نام تکان دادن تریلر که نیاز به هوشیاری مداوم دارد..

ترکیبی از تریلر های استاندارد به طور معمول تا ۱۸ متر طول، ۲٫۵ متر عرض و ۳٫۸ متر ارتفاع دارند.مقررات جاده ای اجازه می دهد تا حداکثر طول 25 متر برابر با دو کامیون بزرگ 10 تن باشداین گسترش از محدودیت 21 متری قبلی (قبل از 2016) به کمبود مزمن رانندگان در صنایع حمل و نقل می پردازد.

استفاده از تریلرهای کامل نیاز به دو مجوز تخصصی دارد:

این گواهینامه رانندگان را مجاز می سازد تا وسایل نقلیه را که وزن ناخالص 750 کیلوگرم را فراتر می برد، استفاده کنند.با نوع 1 که استاندارد برای عملیات حمل و نقل بار است.

به طور شگفت انگیزی، رانندگان همچنین نیاز به گواهینامه خودروهای سنگین دارند که متناسب با اندازه تراکتور است.این به طور معمول به معنای گرفتن مجوز کامل خودروهای سنگین است.

تریلرهای کامل سه مزیت اصلی در عملیات حمل و نقل ارائه می دهند:

• ظرفیت حمل و نقل سنگین:با استفاده از پلتفرم های بارگیری در هر دو بخش تراکتور و تریلر، تریلر های کامل می توانند مقادیر عظیمی را در یک سفر واحد حمل کنند که برای مقابله با کمبود رانندگان حیاتی است.
• بهره وری هزینه:جمع آوری محموله ها باعث کاهش هزینه های سوخت، هزینه های شهریه و هزینه های نیروی کار در حالی که صرفه جویی در زمان می شود. طراحی تریلر قابل جداسازی امکان حمل و نقل کشتی را برای صرفه جویی در مسافت های طولانی فراهم می کند.
• مزایای مالیاتی:در حالی که تراکتورها مالیات بر وزن پرداخت می کنند، بخش های تریلر با وجود ظرفیت های شبیه کامیون، از مزایای مالی قابل توجهی معاف هستند.

تریلرهای کامل دو مشکل عمده دارند:

• کنترل پیچیده:طول ۲۰ متری آنها (۶ × وسایل نقلیه مسافربری) پویایی منحصر به فرد ایجاد می کند. عقب نشینی به ویژه مشکل است زیرا تریلرها مسیر مستقیم را دنبال نمی کنند. اصلاحات ثابت در فرمان ضروری است.
• مجوز سختگیرانه:به دست آوردن گواهینامه های تراکتور و وسایل نقلیه سنگین مانع قابل توجهی است، با تایید تراکتور در میان سخت ترین مدارک رانندگی است.

چهار نوع اصلی تریلر کامل برای اهداف مختلف خدمت می کنند:

• تخت های تخت:پلتفرم های باز با پانل های جانبی قابل برداشتن (دروازه ها) برای بارگذاری محموله های سنگین یا مقاوم در برابر آب و هوا مانند چوب یا فولاد.
• وانت ها:جعبه های آلومینیومی بسته شده از کالاهای حساس در برابر آب و هوا محافظت می کنند. نسخه های یخچال شده مواد فاسد را اداره می کنند.
• راننده هاي گمشده:به دلیل محدودیت وزن در سایت های ساختمانی نرم، عمدتاً در حمل و نقل مواد از معدن سنگ به کارخانه استفاده می شود.
• تریلر های سبک:واحدهای تفریحی برای استفاده شخصی مانند حمل و نقل قایق، نه حمل و نقل تجاری.

اپراتورها باید در برابر سه پدیده خطرناک محافظت کنند:

• چاقو زدن:ترمز ناگهانی یا چرخش می تواند تریلر را به شکل "V" در برابر تراکتور جمع کند و خطر برخورد عقب را ایجاد کند.
• "ترايلر سوئي"بارگذاری نامناسب یا باد های شدید ممکن است باعث حرکت مار شود که می تواند منجر به سرنگونی شود.
• خطر سرنگون شدن:پروفایل های جانبی بزرگ باعث می شود که تریلر ها در برابر باد های جانبی، به ویژه در پل ها یا گذرگاه های کوهستانی آسیب پذیر باشند.

تفاوت های کلیدی بین این حامل های سنگین:

• نیمه تریلرها بدون مناطق بارگیری در تراکتورها هستند و بدون پاهای پشتیبان نمی توانند بایستند.
• در ميانگين 25 متري براي کاميون هاي کامل در مقابل 16.5 متري براي کاميون هاي نیمه بزرگ
• بارهای مفید به ~ 25 تن برای تریلر های کامل در مقابل ~ 22 تن برای نیمه محور سه محور می رسد.

راننده هاي کاميون به طور متوسط 36 هزار دلار در سال دارند، با حرفه اي هاي با تجربه در شرکت هاي بزرگ که احتمال زيادي از 75 دلار دارند،000این نقش به دلیل مهارت های تخصصی خود، حقوق فوق العاده ای را در حمل و نقل دارد.